اتحادیه های کشوری، اهداف و اثرات
در راستای اجرای سیاستهای اصولی دولت نهم و دهم مبنی بر کاهش تصدی گری دولت و واگذاری امور اجرایی مربوط به اصناف به اتحادیه های صنفی، مجامع امور صنفی و شورای اصناف کشوری و همچنین بهره گیری از ظرفیتهای ایجاد شده در قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در جهت نوسازی و پویایی و توسعه تجارت غیر نفتی با نگاهی به جایگاه بنگاه های کوچک اقتصادی بویژه صنوف در این امر مهم، از سوی دیگر به منظور ارتقاء و بهبود تعامل صنوف با سازمانها و ارگانهای دولتی و غیر دولتی و صیانت از حقوق صنفی و بهبود کمی و کیفی وضعیت کسب و کار و بهره گیری از تجارب و اطلاعات خبرگان صنفی در زمینه مسائل اقتصادی و بازرگانی کشور، مقرر شد با استفاده از ظرفیتهای بالقوه موجود در قانون نظام صنفی، نسبت به تشکیل اتحادیه های کشوری براساس تبصره 7 ذیل ماده 21 قانون مذکور تمهیدات لازم معمول گردد.
وظایف و اختیارات اتحادیه های کشوری عبارتست از:
1- بهره گیری از ظرفیتهای موجود صنوف در تشکیل خوشه های صادراتی
2- تهیه و تدوین ضوابط و راهکارهای مربوط به همسان سازی نرخ کالا و خدمات در سراسر کشور با معاضدت شورای اصناف کشور
3- برپایی نمایشگاه های توانمندیهای صادراتی عمومی با همکاری شورای اصناف کشور و اتحادیه های صنفی
4- برپایی نمایشگاه های عرضه مستقیم کالا و خدمات
5- شناسایی و ارائه آمار و اطلاعات مربوط به واحدهای صنفی فاقد پروانه کسب
6- نظارت و ارایه پیشنهاد مربوط به واردات و خدمات پس از فروش کالاها توسط افراد و یا واحدهای تجاری و صنفی وارد کننده کالا (خصوصا کالای مصرفی)
7- تهیه و تنظیم ضوابط مربوط به علامت تجاری واحدهای صنفی تولیدی (BRAND)
8- اعزام هیات های تخصصی صنفی به خارج از کشور
9- همکاری های مربوط به ارتقاء سطح خدمات دهی صنوف در زمینه های ویژه تخصصی صنف ذیربط
10- ارائه راهکارهای مربوط به توسعه و ارتقاء سطح علمی هیات مدیره اتحادیه های صنفی به دبیرخانه هیات عالی نظارت
11- تاسیس آموزشگاههای ویژه صنوف
12- همکاری با مرکز اصناف و بازرگانان در جهت اجرای طرحهای ویژه صنوف نظیر ملت کارت، شناسایی واحدهای فاقد پروانه، بانک اطلاعات اصناف و...
13- و سایر موارد ...